شب قدر

شب قدر از شب‌های مقدس و متبرک اسلامی است. خداوند در قرآن مجید از آن به بزرگی یاد کرده و سوره‌ای نیز به نام «سوره قدر» نازل فرموده است.
در تمام سال، شبی به خوبی و فضیلت شب قدر نمی‌رسد. این شب شب نزول قرآن، شب فرود آمدن ملائکه و روح نیز نام گرفته است.
عبادت در شب قدر برتر از عبادت هزار ماه است. در این شب، مقدرات یک سال انسان‌ها و روزی‌ها، عمرها و امور دیگر مشخص می‌شود.
ملائکه در این شب بر زمین فرود می‌آیند، نزد امام زمان علیه السلام می‌روند و آنچه را برای بندگان مقدر شده بر ایشان عرضه می‌دارند.
شب‌زنده‌داری و تلاوت قرآن و مناجات و عبادت در این شب، بسیار توصیه و تأکید شده است.
در بعضی از تفاسیر آمده است که روزی پیامبر اکرم فرمود:«یکی از بنی اسرائیل لباس جنگ پوشید و هزار ماه (هشتاد سال) از تن بیرون نیاورد و پیوسته مشغول یا آماده جهاد فی سبیل الله بود.»
یاران پیامبر تعجب کردند و آرزو کردند چنین فضیلت و افتخاری برای آنها نیز میسر شود؛ در این هنگام بود که سوره قدر نازل شد و بیان شد که « شب قدر از هزار ماه عبادت و جهاد برتر است.»

منابع :
تفسیر نمونه ج 27 ص 181، مجمع البیان ج 10 ص 405، مفاتیح الجنان

سایت رشد

 

تعبیر خواب

 

از ائمه معصومین صلوات الله علیهم منقولست که هرکس خوابی ببیند و تعبیر انرا بخواهد بداند ببیند از ماه چند شب گذشته است بعوض هر شب یک سوره از سوره های قرآن شماره کند و بعد از آن بعدد هر شبی که که گذشته یک آیه بشمارد در آیه آخر تعبیر خواب او خواهد بود مثلا اگر از ماه ده روز گذشته باشد ده از اول قرآن بشمارد سوره دهم آیه دهم همان سوره تعبیر خواب خواهد بود.

اگر در شب اول دیده چنین مستفاد می شود که یک نعمتی که قبل از آن نبوده باوبرسد و شکرانه نعمت را بگوید.

اگر در شب دوم ماه خواب دیده شود  چنین مستفاد می شود که خواب بیننده بر امری مطلع شود که در خاطر نگذشته باشد و از ذالک الکتاب چنن میشود که حکمی نامکتوب باو برسد که سبب خوشحالی و منزلت و جاه او باشد.

اگر در شب سوم  چنان مستفاد می شود که سه چیز متغاقب سه آیه دلالت برسیدن این سه چیز دارد.

اگر در شب چهارم  چنان مستفاد می شود که زنی مجدد یا مال عظیم بخانه خراب بیننده برسد یا از خانه چیزی و هدیه مرغوب باو برسد.

اگر در شب پنجم ماه دیده شود چنین مستفاد می شود که از اهل کتاب مثل نصاری و یهود نفعی به بینده خواب برسد و یاشاید بنوعی دیگر خوشحالی برسد.

ادامه مطلب......

از طرف مهرنوش خانوم

به ذره گر نظر لطف بوتراب (ع) كند " به آسمان رود و كار آفتاب كند "
مصرع دوم بيت بالا از خود حضرت علي (ع) مي باشد .
سالها پيش يكي از طلابي كه در نجف اشرف درس مي خوانده بر اثر ضعف شديد وسختي روزگار شكايت خود را به حرم اميرالمومنين برده وبا حضرت در ميان مي گذارند حضرت در عالم رويا به وي اين مصرع را تعليم فرموده وبه او مي فرمايند به هند مي روي واين مصرع را براي فلان تاجر معروف هندي مي خواني قضيه تاجر هندي هم به اين شكل است كه وي مصرع اول بيت بالا را در وصف اميرالمومنين مي سرايد و نمي تواند آنرا تكميل كند وبه تمام شعرا اعلام مي كند اگر كسي مصراع دوم را تكميل كند نصف ثروتش را به اضافه امكان ازدواج بادخترش را به فردي كه تكميل كند هديه مي دهد اما كسي نمي تواند مصراعي بگويد كه در شان امام علي (ع) باشدوبه دل تاجر بنشيند تا اينكه ان طلبه آنچه از امام ياد گرفته بودند مي خوانند وتاجر نيز به وعده اش وفا نموده اما از وي مي پرسد : اي جوان تو را به خدا اين كار تو نيست بلكه كار هيچ شاعر ديگري نمي باشد اين طور نيست ؟ ووي نيز حكايت خويش را تعريف مي نمايد. ( ازمقدمه كتابي با موضوع شعر واهل بيت)

http://mehroosh.blogfa.com حتما یه سری بزنید .

از دوستان

نويسنده: مجتبی سه شنبه 11 بهمن1384 ساعت: 21:32
بخشودگی اهل گنه در صف محشر...وابسته به یک چرخش چشمان حسین(ع) است.
فرا رسیدن ماه غم و اندوه را خدمت منتقم خون حسین بن علی(ع) [ابا صالح المهدی(عج)] و یاران باوفایش و همه دوستداران آن حضرت تسلیت عرض می کنیم و به امید فرج منتقم خون اربابمان حسین(ع) می نشینیم. براستی که اوست که با آمدنش مرحمی هست بر دل همه مظلومین عالم.
به کلبه فقیرانه ما هم سری بزنید خوشحال می شویم.
پاینده باشی

(***********************************************************)

نويسنده: امید - میم پنجشنبه 13 بهمن1384 ساعت: 1:20
در عصر حاظر شیفتگی به یک فرد ...
رابطه مرید و مراد داشتن از هر چیزی بد تر است ...
در این مواقع به عقل گرایی دکارت ایمان می اورم ..بابک عزیز انچه خود می فهمی از خدا بنویس ...سعی کن با عقل خدا را استدلال کنی ....
این نوشته به وضوح مشخص است حاصل یک نشست بیهوده است که این حرف ها رو تحمیل کرده اند ...
وبلاگ تو شده جایی برای سخنان استاد که فکر میکنم متاسفانه چشم و گوش بسته ان را می پذیرید ....
به استادتان بگویید کمی در مورد جبر و اختیار صحبت کند ...ار فلسفه اشراق ...از منطق دیالیکتیکی ..از ماتریالیست ....
بعد اگر توانستی این منطق ها را خدت نقد کنی و به خدا برسی کاری شاق انجام داده ای .......
جسارت من رو ببخش ...
یا علی مدد

مرسی از همتون .....

مکتوب

در زندگی لحظه ای است که به شدت مایلیم به کسی کمک کنیم . اما کاری از دستمان بر نمی آید . یا شرایط به ما اجازه ی کمک نمی دهد و یا آن شخص پذیرای ابراز محبت و یاری نیست .
- عشق همیشه هست . حتی هنگامی که احساس می کنیم بی فایده ایم . هنوز می توانیم عشق بورزیم- بدون توقع پاداش ، جبران یا تشکر .
- اگر بتوانیم بدین گونه عمل کنیم ، کارمایه ی عشق شروع می کند به تغییر دادن کیهان پیرامون ما . وقتی این کارمایه ظاهر می شود همواره می تواند کار خود را انجام دهد .

نظر هم بدین ....

مکتوب

استاد می گوید :
ما همه نیازمند عشق ایم . عشق بخشی از سرشت انسان است ، به همان اندازه ی خوردن ، آشامیدن ، خفتن . گاهی به هنگام تماشای یک غروب زیبا ، خود را کاملا تنها می یابیم و می اندیشیم : " این زیبایی اهمیت ندارد ، چون کسی را ندارم که در این زیبایی با او سهیم شوم ."
در چنین مواقعی باید بپرسیم : " چند بار نثار کردن عشقمان را از ما خواسته اند و ما امتناع کرده ایم ؟ چند بار از نزدیک شدن به کسی و گفتن آنکه دوستش داریم ، ترسیده ایم ؟ "
از تنهایی حذر کنید . به اندازه ی خطرناک ترین دارو های مخدر خطرناک است . اگر غروب دیگر برای شما معنایی ندارد ، فروتن باشید و به جست و جوی عشق برخیزید . بدانید که همچون بقیه ی برکت های روحانی ، هر چه بیشتر حاضر به بخشش باشید ، بیشتر دریافت می کنید

مکتوب

سنت ترز آویلایی می گوید :

 به یاد داشته باشید : پروردگار همه ی ما را به سوی خود خوانده  و – از آنجا که او حقیقت ناب است – نمی توانیم در دعوت او شک کنیم . گفت : تمام تشنگان به سوی من آیند ، و من سیراب تان خواهم کرد . اگر دعوت او متوجه تک تک ما نبود می گفت : " هر کس دلش می خواهد به سو ی من بیاید  ، چون شما چیزی برای از دست دان ندارید . اما من فقط کسانی را سیر آب می کنم که آماده باشند ."

اما او شرطی نمی گذارد . کافی است حرکت کنیم و بخواهیم ، و همه ار آب حیات عشقش خواهیم نوشید .

انفاق ....

می خوام راجب انفاق باهاتون صحبت کنم .

اصلا انفاق یعنی چی ؟

براچی باید انفاق کنیم ؟

چی انفاق کنیم بهتره ؟

اصلا از چه چیزایی میشه انفاق کرد ؟

 

(* سوره ی آل عمران . آیه ی 92 :

 هرگز به ( حقیقت ) ایمان نمی رسید مگر آنکه از آنچه دوست دارید ، ( در راه خدا ) انفاق کنید ؛ و آنچه انفاق می کنید خداوند از آن آگاه است .  *)

 

(* سوره ی بقره . آیه های 261 تا 275 :

 261 : كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‏كنند، همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند; كه در هر خوشه، يكصد دانه باشد; و خداوند آن را براى هر كس بخواهد (و شايستگى داشته باشد)، دو يا چند برابر مى‏كند; و خدا (از نظر قدرت و رحمت،) وسيع، و (به همه چيز) داناست.

 262 : كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‏كنند، سپس به دنبال انفاقى كه كرده‏اند، منت نمى‏گذارند و آزارى نمى‏رسانند، پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است; و نه ترسى دارند، و نه غمگين مى‏شوند.

267 : اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از قسمتهاى پاكيزه اموالى كه (از طريق تجارت) به دست آورده‏ايد، و از آنچه از زمين براى شما خارج ساخته‏ايم ) از منابع و معادن و درختان و گياهان)، انفاق كنيد! و براى انفاق، به سراغ قسمتهاى ناپاك نرويد در حالى كه خود شما، (به هنگام پذيرش اموال،) حاضر نيستيد آنها را بپذيريد; مگر از روى اغماض و كراهت! و بدانيد خداوند، بى‏نياز و شايسته ستايش است.

 268 : شيطان، شما را (به هنگام انفاق،) وعده فقر و تهيدستى مى‏دهد; و به فحشا (و زشتيها) امر مى‏كند; ولى خداوند وعده «آمرزش‏» و «فزونى‏» به شما مى‏دهد; و خداوند، قدرتش وسيع، و (به هر چيز) داناست. (به همين دليل، به وعده‏هاى خود، وفا مى‏كند.)

 269 : (خدا) دانش و حكمت را به هر كس بخواهد (و شايسته بداند( مى‏دهد; و به هر كس دانش داده شود، خير فراوانى داده شده است. و جز خردمندان، (اين حقايق را درك نمى‏كنند، و) متذكر نمى‏گردند.

 270 : و هر چيز را كه انفاق مى‏كنيد، يا (اموالى را كه) نذر كرده‏ايد (در راه‏خدا انفاق كنيد)، خداوند آنها را مى‏داند. و ستمگران ياورى ندارند.

 271 : اگر انفاقها را آشكار كنيد، خوب است! و اگر آنها را مخفى ساخته و به نيازمندان بدهيد، براى شما بهتر است! و قسمتى از گناهان شما را مى‏پوشاند; (و در پرتو بخشش در راه خدا، بخشوده خواهيد شد.) و خداوند به آنچه انجام مى‏دهيد، آگاه است.

 274 : آنها كه اموال خود را، شب و روز، پنهان و آشكار، انفاق مى‏كنند، مزدشان نزد پروردگارشان است; نه ترسى بر آنهاست، و نه غمگين مى‏شوند .

 

 خب چون  این پست خیلی طولانی می  شد .  خلاصش کردم دیگه ، ولی چیزی که احتیاج به توضیح داره رو می گم :  

اول از همه خداوند داره میگه که پاداش انفاق حداقل 700 برابرش به آدم بر می گرده ، تازه این کمترینش هست .

بعد خداوند متعال داره از آداب انفاق میگه که نباید منت گذاشت و ......

همیشه اگه آدم بدونه که کاری که می کنه به خاطر خدا هست و خدا هم حواسش هست ( منزه از فراموشی ) پس دیگه اصلا هیج وقت دست به ریا و منت گذاردن نمیزنه . اعمالمون فقط باید برای خدا باشه .

چیزی که ما انفاق می کنیم می شه کفاره ی گناهانمان ، پس یه این ترتیب باید از کسی که انفاق ما را قبول کرده مچکر هم  باشیم .

 

حالا از چه چیزایی می شه انفاق کرد . اول باید دونست که اصلا انفاق یعنی چی ؟

انفاق به معنی به جریان انداختن است ، کلا هر چیزی فرقی نمی کنه .

ما می تونیم از علم خودمون ، از وقت خودمون ، از سرمایه ی خودمان و در کل : از هر چیزی که خدا بهمون داده انفاق کنیم . پس از همین امروز بیاین به همین راحتی انفاق کنیم . به همین راحتی کفاره ی گناهانمان را بپردازیم ..........

 اگر کهنه ها را نگاه داریم ، تازه ها جایی برای تجلی خویش نمی یابند .

یا حق .....

مطلبی از استاد شهید مطهری

می‏گويند اخلاق كهن جنسی را امور ذيل به وجود آورده است : مالكيت مرد نسبت به زن ، حسادت مردان ، كوشش مرد برای اطمينان به پدری خود  ، اعتقادات مرتاضانه و راهبانه به پليدی ذاتی رابطه جنسی ، احساس پليدی‏ ‏ زن نسبت به خود به واسطه عادت ماهانه زنانه ، و پرهيز مرد از او در اين‏ ‏مدت ، مجازاتهای شديدی كه زن در طول تاريخ از ناحيه مرد ديده است ، و  بالاخره عوامل اقتصادی كه زن را همواره نيازمند به مرد می‏كرده است  . اين علل و اسباب چنانكه واضح است يا ريشه تعدی وستمگری دارد و يا از خرافات ناشی شده است و شرائط محدود زندگی آن وقت‏ چنين ايجاب می‏كرده است . اكنون كه مالكيت مرد نسبت به زن از ميان‏ ‏ رفته است ، اطمينان پدری را از راه استفاده از داروهای ضد آبستنی كه در اثر پيشرفت طب پيدا شده ، بدون بكار بردن روشهای خشونت آميز قديم‏ ‏ می‏توان بدست آورد ، عقايد مرتاضانه و راهبانه بسوی زوال و نيستی می‏رود  ، احساس پليدی عادت زنانه را با بالا بردن سطح معلومات ، و تفهيم اينكه‏ ‏ يك عمل ساده وظايف الاعضائی بيش نيست می‏توان از بين برد ، دوران آن‏ ‏ مجازاتهای سخت و شديد هم ديگر سپری شده است ، عوامل اقتصادی كه زن را  اسير می‏كرد ديگر وجود ندارد و زن امروز استقلال اقتصادی خود را باز يافته‏ ‏ است ، بعلاوه دولت تدريجا دستگاههای خود را بسط می‏دهد و زن را در ايام

بارداری و زايمان و شيردادن تحت حمايت خود قرار می‏دهد و او را از مرد  بی نياز می‏كند و در حقيقت دولت جانشين پدر می‏شود . حسادتها را با  تمرينهای اخلاقی بايد از ميان برد و با وجود اينها ديگر لزومی ندارد ما  همچنان به اين اخلاق كهن بچسبيم .

 

این مطلب رو از تو کتاب استاد شهید مطهری برداشتم . کتاب خیلی خوبیه . حتما بخونینش .

اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب