د عا حضرت مهدی

كفعمى در مصباح فرموده این دعاء حضرت مهدى صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ است .

اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفیقَ الطّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِیَةِ

خدایا روزى ما كن توفیق اطاعت و دورى از گناه

وَ صِدْقَ النِّیَّةِ وَ عِرْفانَ الْحُرْمَةِ وَ اَكْرِمْنا بِالْهُدى وَالاِْسْتِقامَةِ وَسَدِّدْ

و صدق و صفاى در نیت و شناختن آنچه حرمتش لازم است و گرامى دار ما را به وسیله هدایت شدن و استقامت و استوار كن

اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَالْحِكْمَةِ وَامْلاَْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَ طَهِّرْ

زبان‌هاى ما را به درستگویى و حكمت و لبریز كن دل‌هاى ما را از دانش و معرفت و پاك كن

بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَالشُّبْهَةِ وَاكْفُفْ اَیْدِیَنا عَنِ الظُّلْمِ وَالسَّرِقَةِ

اندرون ما را از غذاهاى حرام و شبهه ناك و بازدار دست‌هاى ما را از ستم و دزدى

وَاغْضُضْ اَبْصارَنا عَنِ الْفُجُورِ وَالْخِیانَةِ وَاسْدُدْ اَسْماعَنا عَنِ اللَّغْوِ

و بپوشان چشمان ما را از هرزگى و خیانت و ببند گوش‌هاى ما را از شنیدن سخنان بیهوده

وَالْغیبَةِ وَ تَفَضَّلْ عَلى عُلَماَّئِنا بِالزُّهْدِ وَالنَّصیحَةِ وَ عَلَى الْمُتَعَلِّمینَ

و غیبت و تفضل فرما بر علماى ما به پارسایى و خیرخواهى كردن و بر دانش آموزان

بِالْجُهْدِ وَالرَّغْبَةِ وَ عَلَى الْمُسْتَمِعینَ بِالاِْتِّباعِ وَالْمَوْعِظَةِ وَ عَلى

به كوشش داشتن و شوق و بر شنوندگان به پیروى كردن و پند گرفتن و بر

مَرْضَى الْمُسْلِمینَ بِالشِّفاَّءِ وَالرّاحَةِ وَ عَلى مَوْتاهُمْ بِالرَّاْفَةِ

بیماران مسلمان به بهبودى یافتن و آسودگى و بر مردگان آنها به عطوفت

وَالرَّحْمَةِ وَ عَلى مَشایِخِنا بِالْوَقارِ وَالسَّكینَةِ وَ عَلَى الشَّبابِ

و مهربانى كردن و بر پیرانمان به وقار و سنگینى و بر جوانان

بِالاِْنابَةِ وَالتَّوْبَةِ وَ عَلَى النِّساَّءِ بِالْحَیاَّءِ وَالْعِفَّةِ وَ عَلَى الاْغْنِیاَّءِ

به بازگشت و توبه و بر زنان به شرم و عفت و بر توانگران

بِالتَّواضُعِ وَالسَّعَةِ وَ عَلَى الْفُقَراَّءِ بِالصَّبْرِ وَالْقَناعَةِ وَ عَلَى الْغُزاةِ

به فروتنى و بخشش كردن و بر مستمندان به شكیبایى و قناعت و بر پیكار كنندگان

بِالنَّصْرِ وَالْغَلَبَةِ وَ عَلَى الاُْسَراَّءِ بِالْخَلاصِ وَالرّاحَةِ وَ عَلَى الاُْمَراَّءِ

به یارى و پیروزى و بر اسیران به رهایى یافتن و آسودگى و بر زمامداران

بِالْعَدْلِ وَالشَّفَقَةِ وَ عَلَى الرَّعِیَّةِ بِالاِْنْصافِ وَ حُسْنِ السّیرَةِ وَ بارِكْ

به عدالت داشتن و دلسوزى و بر ملت به انصاف و خوش رفتارى و بركت ده

لِلْحُجّاجِ وَالزُّوّارِ فِى الزّادِ وَالنَّفَقَةِ وَاقْضِ ما اَوْجَبْتَ عَلَیْهِمْ مِنَ

براى حاجیان و زائران در توشه و خرجى و به انجام رسان آنچه را بر ایشان واجب كردى از

الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ بِفَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ .

اعمال حج و عمره به وسیله فضل و رحمت خودت اى مهربان‌ترین مهربانان .

 

منبع:

مفاتیح الجنان

 

سفیانی کیست؟

يکي از علائم ظهور امام زمان عج که وقوعش حتمي و قطعي شمرده شده است،‌ خروج سفياني است.
اخبار و رواياتي که بر وجود و خصوصيات او دلالت دارند، بدين ترتيب مي باشند:

حتمي بودن خروج او: امام صادق ع فرموده اند: پيش از قيام قائم (ع) پنج علامت حتمي مي باشد: يماني، سفياني، صيحه آسماني، ‌قتل نفس زکيه، و فرو رفتن سرزمين بيدا.

نام و نسب او: امير المومنين ع مي فرمايند: فرزند خورنده جگرها، از وادي يابس خارج مي شود... اسمش عثمان و پدرش عنسبه بن ابي سفيان است.

خصوصيات فردي او: امام باقر ع در اين رابطه مي فرمايند: سفياني، سرخ رويي سپيد پوست و زاغ چشم است، هرگز خدا را پرستش نکرده و هرگز مکه و مدينه را نديده است...

عقيده او: از برخي روايات استفاده مي شود که وي مسيحي و يا از ساخته هاي مسيحيت است. مانند روايتي که شيخ طوسي نقل کرده است که: سفياني از شهرهاي روم روي مي آورد براي انتقام و در گردنش صليب است...
البته اين روايت که از معصوم نقل نشده نمي تواند مورد اعتماد باشد.
و از برخي روايات چنين استفاده مي شود که وي مسلمان منحرفي است که کينه حضرت علي ع را به دل دارد. چنانکه امام صادق ع مي فرمايد: گويا سفياني را مي بينم که در ميدان کوفه شما جايگاه خود را گسترده، و منادي او فرياد مي زند، هر کس سر شيعه علي بن ابي طالب را بياورد، هزار درهم مزد خواهد گرفت. همسايه بر همسايه مي جهد و گردنش را مي زند و هزار درهم را مي گيرد. آگاه باشيد که در آن روز حکومت شما فقط به دست زنازادگان خواهد بود.(کتاب الغيبه،‌شيخ طوسي، ص273)

زمان خروج او: امام صادق ع مي فرمايد: امر سفياني از مسائل حتمي است، و خروجش در ماه رجب مي باشد. (غيبت نعماني، باب 18، ص426)

و نيز مي فرمايد: خروج سفياني و يماني و خراساني در يک سال و يک ماه و يک روز واقع خواهد شد. (همان ماخذ، باب 14، ص369)

مکان خروج او: امير المومنين ع مي فرمايد: سپس پسر جگر خوار (هند، همسر ابوسفيان) از وادي يابس خروج کند، تا به منبر دمشق نشيند.( همان ماخذ، باب 18، ص 434)

و امام هادي ع در ضمن حديثي چنين فرموده اند: خراساني و سفياني خروج خواهند کرد، اين از مشرق و آن ديگري از مغرب.(بحار الانوار، علامه مجلسي، ج52، ص232)

مدت حکومتش: امام صادق ع فرمود: سفياني از علائم حتمي است، خروج او در ماه رجب خواهد بود، و از آغاز خروجش تا پايان آن جمعا 15 ماه است که 6 ماه آن جنگ و پيکار مي کند، و چون شهرهاي پنجگانه (دمشق، حمص، فلسطين، اردن، حلب) را تصرف کرد، 9 ماه فرمانروايي مي کند، و يک روز هم بر آن افزوده نمي شود.(غيبت نعماني، باب 18، ص426)

محل مرگ او:‌حضرت امير المومنين ع در ذيل آيه شريفه و لو تري اذ فزعوا فلا فوت مي فرمايند: کمي پيش از قيام قائم ما مهدي ع، سفياني خروج مي کند، پس به اندازه دوران حاملگي يک زن که 9 ماه باشد حکومت مي کند، لشکريان او به مدينه وارد مي شوند، تا اينکه به ((بيدا)) مي رسند، خداوند آنها را در زمين فرو مي برد.(تاريخ غيبت کبري، سيد محمد صدر، ص648)

به فرض صحت روايت مذکور و مانند آن، تمامي اخباري که از فرو رفتن لشکري در صحراي بيدا خبر مي دهند، و مورد قبول شيعه و سني است، همگي مربوط به سفياني و برنامه ها و کارهاي او مي شود.
اين بود مهمترين خصوصياتي که در کتب حديث، پيرامون سفياني ذکر شده است.
در آخر، ذکر اين نکته شايسته است که در پاره اي از روايات استفاده مي شود که امکان دارد سفياني منحصر به يک فرد نبوده، بلکه اشاره به صفات و برنامه هاي مشخصي باشد، که در طول تاريخ افراد زيادي مظهر آن بوده اند.
از جمله، در روايتي از امام زين العابدين ع نقل شده، خروج سفياني از مسائل حتمي و مسلم است، و در برابر هر قيام کننده اي يک سفياني وجود دارد.(بحار الانوار، علامه مجلسي، ج52، ص182)