خیلی خواندنی

>> امام علی (ع)
_ چهار گوهر ارزشمند است که چهار آفت دارند
1) عقل --------- > غضب
2) دین --------- > حسد
3) حیا --------- > طمع
4) عمل صالح-- > غیبت

پنج چیز در دنیا کم تقسیم شده :
1) یقین
2) قناعت
3) صبر
4) شکر
5) عقل


>> حضرت محمد (ص)
_ خدا هفت توصیه به من نمود :
1) فقرا را دوست بدار و به آنها نزدیک شو .
2) ذکر لاحول ولاقوه الا با ا..... را زیاد بگو .
3) سله رحم حتی اگر از تو بریده اند .
4) به پایینتر از خودت نگاه کن .
5) مهم نباشد اگر درستکاری را دیگران سرزنش و مسخره کنند.
6) حق را بگو هرچند تلخ باشد .
7) از کسی چیزی مخواه .

>> جبرئیل
_ وقتی بنده ای در هنگام نماز فکرش به کارهای بعد از آن است خدا می فرماید : ای بنده ی من مگر کسی غیر از من کارهای تو را راه می اندازد ؟ پس چرا حواست را متوجه من نمی کنی و کارهایت را به من نمی سپاری ؟


چه کنیم در هنگام نماز حضور قلب داشته باشیم ؟
1) چند دقیقه ای قبل از نماز خواندن در محل حاضر شویم .
2) دز آنجا ساکن شویم و تفکر و تمرکز به هدف کنیم .
3) دقت در وضو گرفتن ( خواندن دعای وضو ) .
4) مکان خواندن نماز تغییر نکند .
5) در خواست از خدا .
6) تمرین کردن .
7) نگاه کردن به نقطه ی ثابت .
8) دانستن معانی کلمات و عبارات .
9) نوشتن کارهایی که بعدا ممکن است انجام دهیم .
10) طلب استغفار قبل از نماز .
11) فکر کن که این آخرین نماز توست .

در امور معنوی به بالاتر از خودت نگاه کن و در امور مالی به پایینتر از خودت .

نظر یادتون نره .....

 

خدایا سلام!
چه روزگار غریبیه وقتی میون صد تا آشنا بازم غریبی.

چه وحشتناکه وقتی خاکت واست غربته.

خدایا گفتی بخوان مرا تا اجابت کنم تو را.

خدایا خواندم تو را پس اجابت کم مرا

خدایا تقصیر من چیه وقتی بلد نیستم دعا کنم

تقصیر من چیه وقتی نمیدونم چه جوری دعا کنم

خدایا این دنیای تو و من بنه تو ام

خدایا هزاران بار دوستت دارم

یکی از نیایش های مجنون به درگاه خداوند

نالید در آنکه چاره ساز است               از جمله وجود بی نیاز است

گفت ای در تو پناهگاهم                       در جز تو کسی چرا پناهم

ای زهره و مشتری فلامت                      سر نامه نام جمله نامت

ای علم تو بیش از آنکه دانند           واحسان تو بیش از آنکه خوانند

ای بند گشای جمله مقصود                       دارای وجود و داور جود

ای کار برآور بلندان                                 نیکو کن کار مستمندان

ای ما همه بندگان در بند              کس را نه به جز تو کس خدامند

ای هفت فلک فکنده تو                        ای هر که به جر تو بنده تو

ای شش جهت از بلند و پستی               مملوک ترا به زیر دستی

ای گر بصری به تو رسیده                   بی دیده شده چو در تو دیده

ای هر که سگ تو گوهرش پاک    وای هر که نه با تو بر سرش خاک

ای خاک من از تو آب گشته                      بنگر به من خراب گشته

مگذار که عاجزی غریبم                       از رحمت خویش بی نصیبم

آن کن ز عنایت خدایی                         کاید شب من به روشنایی

روزم به وفا خجسته گردد                      به ختم ز بهانه رسته گردد