درقرآن مجيد بيش از سيصد آيه پيرامون واژه كذب وديگر مشتقات آن وارد شده ، كه مجموعاً نشانگر منفور بودن دروغ و بيزاري خداوند از دروغ گوست . درتمام اديان و مذاهب ومكاتب اخلاقي دروغ امري ناپسند ومذموم ذكر شده است .
دروغ انسان را به پليدي ها دعوت مي كند وپليدي ها انسان را به سوي جهنّم مي كشاند وترك دروغ باعـث ترك همه ي گناهان و موجـب پاكي و نيكـي عمل مي شود . دروغ يكي از بزرگترين گناهان و بـدترين آفات زبان است . دروغ گفتن تنها به لفظ وگفتاري كه از دهان بيرون مي آيد ، محدود نمي شود ، بلكه ممكن است به شيوه - هاي ديگري همانند اشاره كردن با سر و دست و چشم و نوشتن و نقـش كردن مطالب غير واقعي صورت پذيـرد .
اقسام دروغ عبارت است از : دروغ برخـدا ، پيامـبر - صلي الله عليه وآله وسلم - و ائمه - عليهم السلام - ، سوگنـد دروغ ، شهادت دروغ ، كتمان شهادت ، وعـده دروغ و ...
در ميان مسلمانان عموماً حكم غير اخلاقي بودن دروغ ، مطلـق درنظر گرفته نشده است و علماي اخـلاق با استناد به سخنان معصـومين - عليهم السلام - دروغ را در مواردي مـجاز و حتي واجـب دانسته اند . رسـول اكرم - صلي الله عليـه وآله وسلم- در سه جاي براي دروغ اجـازه داده انـد : در جنـگ ، اصـلاح ذات البيـن و وعـده دادن شوهر به همسر .
شرع مقدس به منظوراجتناب از دروغ يك راه حل اساسي ارائه داده است تا حتي الامكان نفس انسان به اين گناه آلوده نگردد و آن راه حل « توريه » است .
هرعملي انگيزه اي دارد و هرحادثه و بيماري در اثر علل و موجباتي پيش مي آيد . دروغ چه دركودك و چه در بزرگسال حاكـي از يك نا امني دروني اسـت و گوياي اين مطلـب است كه فرد در وضعي نا مطمئن قرار دارد ، شخصيت و موقعيتش در خطر است و تنها از راه دروغ مي تواند به آرامش برسد .
دروغ داراي جنبه ي اجتماعي ويادگيري است . پايه گذاري اين لغزش وخوي ناپسند از همان دوران كودكي اسـت . عـلل دروغ گويـي ، شامل علل دروني و بيــروني است كه هركـدام خود داراي تقسيماتي مي باشند .
عمل زشت دروغ وبيماري خطرناك دروغ گويي مفاسد و زيان هايي به دنبال دارد كه برخي از آن ها مربوط به خود فرد است و در اين جـهان و سراي آخرت دامن گيـر او مي شـود و برخي از آن جهـت كه فرد در اجتماع زندگي مي كند قابل بررسي است و برخي از ناحيه اقتصادي مورد توجه قرار مي گيرد .
فرد دروغ گو يك بيـمار است ، آرامـش و ايمني ندارد ، به كسي اعتـماد نمي كند و در حال ضـربه زدن بـه شخصيت خود و اجتماع است ، بايد او را از اين حالت نجات داد وبيرون آورد . اميد اصلاح در او وجود دارد و به هر ميزان كه سن او كمتر باشد اين اميد قوي تر است . اصلاح و درمان بيماري دروغ گويي در دو چيز است : يكي تفكّر ( راه علمي ) و ديگر وارد شدن در مرحله ي عمل (راه عملي ) .
بر گرفته از :
http://www.m-narjes.org/pajooheshi/payannameh/payannameh8.htm